zwarte-kat-breed

Rood

Mijn zwarte kat had een rood bandje om haar nek. Het rood brak het zwart een beetje, maar dat was niet de reden. Kat hield erg van vogeltjes, maar uitte haar liefde helaas op zo’n manier dat er steeds minder vogeltjes overbleven om van te houden. Vaak sprak ik haar ernstig toe: “Als je een vogeltje doodknuffelt, komt die nooit meer terug. Dood is dood, voor altijd. Er komt een dag dat je geen enkel vogeltje meer kunt vinden.” Het deerde haar niks.

Toen bond ik haar een rood bandje om haar nek. Aan het bandje rinkelde een flinke bel, die de vogels waarschuwde voor de naderende hartstocht. Kat vond dat helemaal nergens voor nodig en was een hele ochtend bezig om eruit te springen. Dan veerde ze wat naar achter, concentreerde zich een moment en sprong dan in een mooi boogje door de lucht. Als een leeuw door een hoepel, alleen bleef de hoepel bij haar stevig om d’r nek zitten. Uiteindelijk gaf ze het op. Een hele week bleef het rode bandje stevig om haar zwarte nek zitten. Een hele week bleven de vogeltjes vrolijk rondfladderen. Tot ze op een ochtend intens tevreden voor de deur zat in haar egale zwarte vacht. Geen rood te bekennen. Ze likte haar snor.

Later op die ochtend vond ik onder de tuintafel een rood bandje met een bel. Ernaast een prachtig zwarte merel. Het egale zwart werd gebroken door het rode bloed uit zijn geknakte nekje.

FacebookFacebook

2 gedachten over “Rood

    1. Dankjewel Judith! Ik weet niet precies wat je bedoelt, maar de woorden ‘vrijheid’, ‘accepteren’ en ‘leven’ zijn mooie associaties en wie weet zit het er wel in. Ik schrijf op wat er in me stroomt en wat het dan betekent moet ik eerlijk gezegd net zo naar gissen als andere lezers. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *