huisjes

Beter een verre vriend …

Het was laat toen mijn man de container naar de weg reed. We waren net terug van een concert en hadden nog een boel lawaai in ons bloed zitten, maar dat was geen probleem. Het enige geluid dat anderen konden horen was het ratelen van de containerwieltjes. Er ging een raam open en het hoofd van de buurman kwam naar buiten. “Er zijn hier ook mensen die proberen te slapen, hoor!”
“O, ja?”, riep mijn man terug, “Wie dan?”
Daarop klom de buurman uit het raam, wat nog heel wat voeten in de aarde had, want hij is ook de jongste niet meer.

“Ik!”, bracht hij hijgend uit toen hij eindelijk voor mijn man stond.
“Daar geloof ik niks van,” zei mijn man, “u bent nog veel te wakker om te slapen.”
“Het is toch zo!”
“Laat maar eens zien dan!”
De buurman ging krakend op de tegels liggen en viel in slaap.
“Ok√©, ik zie het.” gaf mijn man eerlijk toe en hij liep de steeg uit met de container. Toen hij terug liep lag de buurman hard te snurken. Er ging een raam open aan de andere kant van de steeg.
“Er proberen hier mensen te slapen hoor!”
Op een holletje is mijn man toen naar huis gegaan en heeft alle ramen stevig dicht gedaan.

FacebookFacebook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *