Alle berichten van Lisette

bubbels 2

IJsman en Visvrouw deel 1

In het heel hoge noorden woonde een man. Hij werkte in de ijsfabriek met honderddertien andere mannen. Elke dag keek hij de mannen in hun gezicht, maar niemand keek terug. Elke avond sjokte hij in zijn eentje naar huis en draaide en woelde de hele nacht. Er gingen dagen voorbij zonder dat er een woord gezegd of een blik gewisseld werd. De man werkte en sjokte en zuchtte. Al zo lang hij zich kon herinneren hoopte hij op een vriendelijk woord van iemand. Onvriendelijk desnoods. Een woord, wat dan ook. Of alleen een blik.
Op een dag deed hij wat anders. Hij sjokte zijn huis voorbij. Lees verder IJsman en Visvrouw deel 1

FacebookFacebook
fles

Stranddag

Op een prachtige zonnige middag lag ik soezelig op het strand. Plotseling hoorde ik vlak naast me geschraap. Met één oog gluurde ik door mijn wimpers. Er was een soort hol in het zand en voor ik wist wat er gebeurde werd ik erin getrokken. In sneltreinvaart vloog ik door een zandgang. Even later floepte ik weer uit de gang. Midden in zee. Hoestend en proestend kwam ik boven water. Snel zwom ik naar het strand en ging hijgend en in de war op mijn handdoek zitten. Het leek wel alsof ik hier en daar wat onderdrukt gegiechel hoorde. Maar toen ik om me heen spiedde leek niemand in de gaten te hebben wat er gebeurd was. Misschien had ik al een zonnesteek? Lees verder Stranddag

FacebookFacebook
trip

Insomnia

Het zoemt door de slaapkamer
fluistert in nevelige slierten
vult galmend de ruimte
Innnsommmmniaaaah
prachtig!
helaas heb ik geen tijd om ernaar te luisteren
ik ben te druk met alle verhalen die mijn hoofd inwandelen
ik schaaf en slijp
en ik spreek mezelf bestraffend toe:
uit je hoofd Liset!
úít je hoofd
adem in adem uit
slapen! kom op!
iiinnnnnssommmmnniaaaaahhh
om half vijf de merel erbij
en dat licht!
zo mooi..
gá je nou nog slapen!

zonde toch:
al dat moois
en toch niet genoten
haast zou ik hopen dat ik morgen weer niet slaap
’t is dat het me opbreekt, twee van zulke nachten
één trouwenssssszzzz
ook.

FacebookFacebook
huisjes

Beter een verre vriend …

Het was laat toen mijn man de container naar de weg reed. We waren net terug van een concert en hadden nog een boel lawaai in ons bloed zitten, maar dat was geen probleem. Het enige geluid dat anderen konden horen was het ratelen van de containerwieltjes. Er ging een raam open en het hoofd van de buurman kwam naar buiten. “Er zijn hier ook mensen die proberen te slapen, hoor!”
“O, ja?”, riep mijn man terug, “Wie dan?”
Daarop klom de buurman uit het raam, wat nog heel wat voeten in de aarde had, want hij is ook de jongste niet meer. Lees verder Beter een verre vriend …

FacebookFacebook
bel-boom

Postbode

De kiwi in onze tuin is al een heel eind richting de zon gegroeid. Gisterenmiddag liep er een muis over de langste stengel omhoog. Op zijn rug had hij een plat koffertje gebonden. Hij liep flink door. Halverwege ons terras en de zon landde er plotseling een vogel op de stengel. De muis kwam slippend tot stilstand. Hij draaide wat rond, keerde zich om en keek besluiteloos naar beneden. Draaide zich weer naar de zon en liep dapper een paar stappen verder. De vogel flapperde vijandig met zijn vleugels. Op een holletje rende de muis weer terug naar ons terras. In de vliegende haast ging de sluiting van de koffer open en er dwarrelden een heleboel witte appelbloesemblaadjes naar beneden. De muis keek niet om maar verdween bliksemsnel tussen de planten naast het terras.

Nieuwsgierig pakte ik de blaadjes bij elkaar. Ik vermoedde dat de muis in opdracht van de appelboom onderweg  was. Wie weet wilde die wel onder één hoedje met de zon spelen. Daar hou ik helemaal niet van. Stiekem manipuleren. Maar goed dat daar niets van was gekomen! Ik keek naar mijn hand vol blaadjes en zag dat er wat op geschreven stond.

Dag zon. Mooi weertje vandaag. Veel liefs van de appelboom.

FacebookFacebook